Historia Parafi pod wezwaniem św. Bartłomieja Apostoła w Niedrzwicy Kościelnej

kosciolParafia powstała prawdopodobnie w latach 1374-1445. Uposażona m. in. w 5 łanów pola. Obecnie posiada 3,31 ha. Obok działalności duszpasterskiej parafia prowadziła szkołę. Funkcjonował również szpital utrzymujący do 12 ubogich (jednak słabo uposażony). W XVIII w. zaistniała niewielka biblioteka parafialna. W XX w. zasoby jej zostały powiększone do ok. 1000 tomów ( księgozbiór zniszczony przez pożar w 1914 r.) Do 1866 r. parafia należała do dekanatu chodelskiego, w latach 1866-1918 - do lubelskiego, a obecnie do bełżyckiego. 26.05.1983 r. utworzono w Niedrzwicy Dużej nowy ośrodek duszpasterski ( od 30.12.83 parafia). W związku z tym kilka wiosek poprzednio należących do Niedrzwicy Kościelnej przyłączono do tego ośrodka. 

Plebania i budynki gospodarcze wybud. w XIX w. istnieją do dziś. W latach 1970-73 wybudowano nową plebanię. Cmentarz grzebalny założono na pocz. XIX w. w odległości ok. 1 km od kościoła, w 1980 r. powiększono o 1 ha ziemi i ogrodzono parkanem z przęseł metalowych. Z terenu parafii pochodzi bp Stanisław Stefanek TChr, bp diecezjalny łomżyński. Archiwum parafialne przechowuje m. in. akta urodzonych, zaślubionych i zmarłych od 1797 r., różne księgi i druki od 1780 r., protokoły wizytacji od 1801, kronikę parafialną zaprowadzoną w 1955 r.

 

Trzy pierwsze świątynie były drewniane, pw. Św. Bartłomieja (w 1595 roku pojawiło się jeszcze drugie wezwanie ­ Św. Marii Magdaleny). Obecna Świątynia pw. Św. Bartłomieja została wybudowana w latach 1797 ­ 1801, z fundacji podkomorzego lubelskiego Tomasza Dłuskiego. Konsekrowana w 1806 roku przez ks. bp. Wojciecha Skarszewskiego, 29.08.1914 roku spalona przez wojska austriacko­węgierskie. Przez 4 lata nabożeństwa odbywały się w stodole Rutkowskich. W 1918 roku nastąpiła odbudowa Świątyni staraniem ks. Galusińskiego, a 08.12.1918 roku jej poświęcenie. Konsekrowana została w 1928 roku przez bp. Mariana Fulmana. Przy odbudowie nie poczyniono żadnych poważniejszych zmian, tak iż obecny kościół odpowiada wyglądem pierwotnemu.

Kościół murowany, otynkowany, jednonawowy, klasycystyczny, prezbiterium węższe i niższe (forma elipsy), przyozdobione po bokach czterema parami kolumn. Nawa ma formę prostokątną i jest zaopatrzona w pary kolumn jońskich. Przy prezbiterium po obu stronach znajdują się zakrystie z nadbudowanymi ok. 1918 roku piętrami, mieszczącymi loże. Kruchta wejściowa posiada dwoje bocznych drzwi, schody prowadzą na chór. Na elewacji frontowej portyk wejściowy czterokolumnowy. Na frontonie napis: „Deo Omnipotenti Providenti Libertatem Populorum”. Ołtarz główny jest wykonany z piaskowca, ornamenty z drewna dębowego (wszystko z 1920 roku), w ołtarzu obraz św. Bartłomieja (Bergen, 1920r.) ­ drugi ­ MB Częstochowskiej (J. Grunwald, 1920r.). Kościół posiada ołtarze boczne ­ po prawej stronie trzy z obrazami MB Nieustającej Pomocy, św. Józefa i Miłosierdzia Bożego, zaś po lewej stronie z obrazami Niepokalanego Poczęcia NMP i Serca Pana Jezusa. W nawie głównej dębowe konfesjonały i ławki (1978r.). Na chórze muzycznym umieszczono 12 ­ głosowe organy. Chrzcielnica marmurowa została wykonana w 1966 roku i dostosowana do stylu kościoła.

Obok kościoła dzwonnica, wykonana zapewne na przełomie XVIII i XIX w., czworoboczna, z cegły, wewnątrz wiązania sosnowe. Dolna część jest przeznaczona na kaplicę przedpogrzebową. W ostatnim czasie wykonano dzwonnicę stalową. Trzy dzwony wykonane przez firmę Felczyńskich (1980r., poświęcił je ks. bp Bolesław Pylak).

Miejscowości należące do parafii: Borkowizna, Kolonia Warszawska (Warszawiaki), Majdan Sobieszczański, Niedrzwica Kościelna i Kol., Sobieszczany W. i Kol., Załucze.

 
Copyright © Maik Agencja Reklamowa

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Polityce Prywatności.